Fairuz verzamelt van alles (van statief onderdelen, roterende elementen tot vervallen film,…) om er ‘op een dag’ iets mee te bouwen. Die ‘dag’ werd een residentie in Decoratelier; dé plek om organische en à la minute constructies en situaties te bedenken. Een zoektocht naar het bouwen van analoge effecten en het vastleggen van dynamiek.
Fairuz
– zou graag een kat willen zijn
– is bang voor duiven en meeuwen
– is geïntrigeerd door het verband tussen plankton en plastic
– jaagt op slakken in haar tuin
– lijkt op een kikker als ze heel hard lacht
– zwemt als een hond
– is blij dat ze een mens is omdat ze dan kan fietsen, lezen, dialogen voeren en films maken
